လူ့ဘဝ ခြေချခဲ့တာ (၃၅)နှစ်ရှိခဲ့ပြီ။ ရက်အနေနဲ့ဆိုရင် (၁၂၇၈၄)ရက်ပေါ့ ။
နောက်ထပ်ရက်ပေါင်း (၁၀၀၀၀)တောင် ထပ်နေရဖို့မသေချာတော့..
ရှင်သန်ခဲ့တဲ့ သက်တမ်းတစ်လျောက်
ဘာတွေပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပြီးပြီလဲ..၊ ဘာတွေပေးဆပ်ပြီးပြီလဲ..???
အများကောင်းကျိုး ၊ ကိုယ့်ကောင်းကျိုး ဘာတွေလုပ်ခဲ့ပြီးပြီလဲ..???
အဖြေမရှိသေးတဲ့ မေးခွန်းတွေ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပြန်မေးရင်း သက်ပြင်းတွေ ချနေမိတယ်..။
စိတ်တိုင်းမကျသေးတဲ့ ကိုယ့်ဘဝရယ် ၊ မုန်တိုင်းထန်လွန်းတဲ့ လောကဓံရယ်..
မရင့်ကျက်သေးတဲ့ နှလုံးသားတစ်စုံရယ်.. ပြည့်စုံမှုဆိုတာ ဘယ်တော့များမှရပါလိမ့်..။
လူသားတစ်ယောက်အဖြစ် မွေးဖွားလာပြီး
လူသားဆန်ဆန် မရှင်သန်နိုင်ခဲ့ရင် ဘဝဆိုတာ အလကားပဲ..။
အဆင်မပြေမှုတွေကို ဒါ့ထက်ပိုပြီး မကြုံချင်တော့ဘူး..။
မပြည့်စုံမှုတွေကို ဒါ့ထက်ပိုပြီး မလိုချင်တော့ဘူး..။
ကံဆိုးမှုတွေကို ဒါ့ထက်ပိုပြီး မရချင်တော့ဘူး..။
ငါ့ကိုချစ်တဲ့သူတွေနဲ့ ငါချစ်ရတဲ့သူကိုလည်း ဒါ့ထက်ပိုပြီး စိတ်မဆင်းရဲစေချင်တော့ဘူး..။
U Hlaing Kyaw Tun
No comments:
Post a Comment